Het verhaal achter When I Snap My Fingers

When I Snap My Fingers is de grootste hit van The Happy Groover (DJ Jonathan). Achter die plaat zit een heel verhaal, wat hieronder is te lezen.

In de zomer van 1997 scoorde Bellini een hit met Samba di Janeiro. Die plaat vormde voor producer Jonathan Joosten de inspiratie voor een instrumentale track met een metaal-achtige trommel melodie. Omdat het best een vrolijke track was, kreeg deze de werktitel ‘Happy Groove’. Eigenlijk moest er nog een zang partij aan de plaat worden toegevoegd, en hoewel verschillende zangeressen een poging waagden, zat er niets bruikbaars tussen.

Aan het einde van de zomer van 1997 verscheen op de Nederlandse TV bovenstaande commercial van Dommelsch Bier. De commercial viel meteen op, ook bij Jonathan die toen nog een vaste baan had. Op zijn werk zei hij tegen een collega dat het misschien wel een leuk idee zou zijn om van die commercial een plaat te maken. De reactie van die collega: “Dat lukt jou niet.” Toen was het een uitdaging.

Vier telefoontjes
Tot Jonathan’s eigen verrassing was medewerking van de acteur uit de commercial in vier telefoontjes geregeld!
Het eerste telefoontje was naar Dommelsch. Die zagen geen probleem en verwezen naar het reclamebureau.
Het reclamebureau verwees op hun beurt naar het management van de betreffende acteur in Londen.
Het management vond het maar een vreemd verzoek, maar omdat ze hier niet over konden beslissen werd voorgesteld om het de acteur zelf te vragen.
Het vierde telefoontje was naar acteur Granville Saxton. Hij vond het een hilarisch idee en zei meteen ja om aan zijn kinderen te kunnen vertellen dat hij een plaat had opgenomen.

Dus boekte Jonathan een vliegticket naar Londen en stond hij drie dagen later op een vrijdagavond met een geleende draagbare DAT-recorder in de slaapkamer van Granville Saxton om zijn stem op te nemen. De woning van Saxton is in de buurt van luchthaven Heathrow en in de slaapkamer was het geluid van overvliegende vliegtuigen het minst, vandaar de slaapkamer. De tekst voor de plaat had Jonathan in twee minuten vlak voor vertrek op zijn werk geschreven en was losjes gebaseerd op de TV commercial, maar met een twist.

De volgende middag zat Jonathan weer in zijn studio. Hij had nu de stem van de acteur, maar daar moest er nog een plaat mee gemaakt worden. Dat bleek een grotere uitdaging. Na verschillende pogingen om iets nieuws te produceren, verspreid over meerdere dagen, kreeg Jonathan het idee om te kijken of die Happy Groove demo, die eigenlijk bedoeld was voor het voorjaar van 1998, wellicht zou kunnen passen. De volgorde van de track moest helemaal omgegooid worden om hem passend te maken voor de nieuwe tekst, maar dat lukte. Ongeveer een week voor de tweede editie van het Amsterdam Dance Event was de track klaar.

Met een geleende Mini-Disk speler toog Jonathan vervolgens naar het Amsterdam Dance Event. In 1996 was hij al bij de eerste editie geweest, en hij wist dat alle belangrijke A&R managers uit de Dance wereld daar aanwezig zouden zijn. En dus kreeg iedere A&R manager die Jonathan ook maar enigszins kende het aanbod om naar een potentiële hit te luisteren. Op de eerste dag was er al meteen interesse, maar Jonathan hapte niet meteen toe. Er liepen immers nog meer labels en managers rond. Eén van de A&R managers was Bart Vingerhoeds, die in de jaren 90 voor Arcade de Dance Classics serie had ontwikkeld. Bart werd op de donderdag van het ADE door Jonathan aangesproken, maar had geen tijd. Jonathan benaderde Bart opnieuw op vrijdag, maar opnieuw had Bart geen tijd. Op de zaterdag bleek dat een hoop buitenlandse industriemensen alweer naar huis waren en was het een stuk rustiger. Jonathan benaderde Bart opnieuw in de bar, waarop Bart reageerde met, “Je bent wel een volhouder. Nou laat maar horen.” Bart kreeg een hoofdtelefoon aangereikt en begon te luisteren. Zodra de eerste regels van de tekst e horen waren vroeg Bart, “Is dat die kerel uit die coomercial?” “Ja.” Jij zit maandag bij mij op kantoor.” En zo geschiedde.

Er werd een contract opgesteld en Jonathan tekende de plaat bij Trust Foundation, een sub-label van Arcade. Er werd een videoclip gemaakt en er werden remixen gemaakt door Bervoets en De Goeij, het latere Rank 1. De plaat werd begin december 1997 uitgebracht. Er werd een plugger op de plaat gezet die voor elkaar kreeg dat radio DJ Corné Klijn in zijn avondshow de plaat een week lang elke dag zou draaien zonder de plaat aan- of af te kondigen. Pas op de vrijdag werd, op veler verzoek, bekend gemaakt om welke plaat en artiest het ging. Mede door deze actie nam 3FM de plaat op in hun playlist.

Bij 538 ging het aanvankelijk wat moeilijker. Men vond de plaat wel leuk, maar overtuigd dat het een plaat voor 538 was, was men nog niet. De plugger liet vervolgens de remix van Bervoets en De Goeij horen. Die viel een stuk beter in smaak. Dat deze versie wezenlijk anders is dan de versie die 3FM draaide hielp vast ook. Groot was de verrassing dat When I Snap My Fingers vervolgens op 19 december 1997 gekozen werd tot 538 Dance Smash. En niet voor één week, maar voor twee, want de week erop was kerstmis en werd er geen nieuwe Dance Smash gekozen!

En zo schoot When I Snap My Fingers vervolgens de hitlijsten in. 3FM draaide de originele versie, terwijl Radio 538 de remix draaide. When I Snap My Fingers haalde uiteindelijk positie 13 in de Nederlandse Top 40.

Hassan Jassan

Bij Radio 538 had DJ Rick van Velthuysen een show in het weekend met enkele sidekicks. Geheel buiten Jonathan om werd daar een parodie gemaakt op When I Snap My Fingers door het typetje Hassan Jassan. Die parodie was zo populair dat deze op de vervolgsingle als bonustrack werd toegevoegd.

Deze follow-up single, Children Of The Dark Night, werd niet uitgebracht als The Happy Groover, maar als The Scary Groover, omdat die naam beter bij de sfeer van de single paste. De stem in deze productie is opnieuw van Granville Saxton. Saxton heeft in het theater de rol van Dracula gespeeld en Jonathan had nog een sinistere demo op de plank liggen die zich goed leende voor dat thema.

Met dank aan Hassan Jassan haalde The Scary Groover positie 9 in de Nederlandse Top 40.

When I Snap My Fingers werd vervolgens opgepikt in het buitenland. In België haalde de plaat de top 3 van de Ultratop 50, met op 2 DJ Visage – Formula, en op 1 Celine Dion – My Heart Will Go On.